بهاریه ای از : پروین ارشاد فتح ، بنام نوروز                                                             

                                            

عید است که در هر حله شادان  همه جمعند           

                                                      با هلهله در راه بهاران همه  جمعند

عید است که  هر خانه و دل خانه  بشستیم         

                                                پاکیزه که بر سفرۀ سینان همه جمعند

سیر است و سُماق و سَمنو ،سِرکه و سِنجد       

                                              با سبزه و سیب  آینه قرآن همه جمعند

یاران به قلوبی که دگرگون شده جمعند         

                                         چون گشته یکی لیل و نهاران همه جمعند

کاشانه بیفروز به صد شمع دل افروز            

                                       جایی که گل و سنبل و ریحان همه جمعند

زیرا که صبا داده به مامژدۀ نوروز           

                                    زان رو به رهش نو شده پوشان همه جمعند

تا یار خوش و  بخت خوش و وقت خوش آید

                                       هم مطرب و هم چنگ نوازان همه جمعند

بازار پر از رونقِ شِکّر شده زیرا                    

                                     نُقل است به هر جا که حبیبان همه جمعند

گرم آمده خورشید به اقبال بهاران                    

                                              گردش بنگر دستۀمرغان همه جمعند

فردا که شود باغ پر از فرّ شکوفه                  

                                       بشتاب و نظر کن که فراوان همه جمعند

نوروز پیام آور عشق است به فردا                 

                                      شور است که در نم نم باران همه جمعند

از عید بوَد تا به اَیاری دم مستی                        

                                         بر شاخ چناران که هَزاران همه جمعند

عید است که امشب مَه و ناهید وثُریّا                  

                                           بر اهل زمین نور فشانان همه جمعند